بايستى وجود داشته باشد ، ولى جعفر صادق نامى از عوالم اوسط نبرده و ضرورى نمىدانسته كه از آن عوالم نام ببرد و تعريف اكبر و اصغر ، شامل تمام عوالم هستى مىشود مگر اينكه دو عالم مساوى باشند . چون هر عالم نسبت به عالم ديگر بزرگتر است يا كوچكتر و اگر دو عالم مساوى باشد باز هر يك از آن دو نسبت به عوالم ديگر بزرگتر يا كوچكتر است ، لذا جعفر صادق تعريف عوالم اكبر و اصغر را براى عوالمى كه در هستى وجود دارد كافى دانسته است . از شماره عوالم اكبر و اصغر از وى سوال كردند او جواب داد كه جز خداوند هيج كس از شماره عوالم اكبر و اصغر اطلاع ندارد و با هيچ عددى نمىتوان شماره عوالم را تعيين كرد . علم امروزى اين گفته جعفر صادق را تصديق مىنمايد و هر قدر نجوم پيشرفت مىكند منجمين مى فهمند شماره كهكشان ها و خورشيد هايى كه در جهان هست بيش از آن مىباشد كه تصور مى كردند و حتى شماره خورشيد هاى جهان از عددى كه « ارشميدس » معروف در سه قرن قبل از ميلاد براى ذرات دنيا ذكر كرده بود بيشتر است . ارشميدس مى گفت شماره ذراتى كه در جهان هست عدد 10 به توان 63 مىباشد ، يعنى اگر عدد 10 را شصت و سه بار در خود آن ضرب كنيم شماره ذراتى كه در جهان هست به دست مىآيد . در نظر ارشميدس ذره عبارت بود از كوچكترين جزء از ماده كه ديگر نتوان آن را به دو قسمت كرده و به همين جهت آن را « جزء لايتجزى » مى خواندند . « ادينگتون » دانشمند فيزيكى انگليسى كه در سال 1944 ميلادى زندگى را بدرود گفت در آغاز اين قرن و هنگام جوانى گفت مجموع اتم هاى كه در هستى وجود دارد عدد 10 به توان هشتاد مىباشد ، يعنى اگر عدد ده را هشتاد بار